بعد از چهار نفر اين است كه : در مجمع البيان روايت كرده است از عيّاشى از حنان بن سدير كه حضرت امام محمد باقر ع فرمود : اولاد يعقوب پيغمبر نبودند ولى نتيجه و اسباط پيغمبرها بودند كه در هنگام مرگ از بديهاى خود پشيمان شدند و توبه كردند و از دنيا با سعادت رفتند . * ( وَما أُوتِيَ مُوسى وَعِيسى ) * الخ - 136 فخر : در تغيير طرز كلام كه گفته شده است « ما أُوتِيَ » : نظر به آن بوده كه بدانند اسلام براى ترويج توحيد است و پيغمبرها و كتابهاشان حقّ است و راهنماى يكتاپرستى تا يهود و نصارى بهانه‌گيرى نه كنند كه ما از خود دينى داريم و بدين شما كارى نداريم . ابو الفتوح : از سفيان ثورى پرسيدند : چه وقت است كه مىتوان كسى را مسلمان دانست ؟ گفت : وقتى كه چون از دينش بپرسند بگويد « آمنت باللَّه و ما انزل الينا و نحن له مسلمون » . « 1 » * ( فَإِنْ آمَنُوا بِمِثْلِ ما آمَنْتُمْ بِه فَقَدِ اهْتَدَوْا ) * - 137 ابو الفتوح نوشته است : چون رسول عليه السلام آيت مقدّم ، بر جهودان و ترسايان خواند بذكر عيسى رسيد جهودان را خوش نيامد و ترسايان نيز گفتند حكم عيسى دگر است . او پيغمبرى چو ديگر پيغمبران نبود بلكه پسر خدا بود . خداى تعالى اين آيه را فرستاد و گفت : اگر جهودان و ترسايان ايمان دارند به آنچه شما ايمان داريد مهتدىاند و راه راست يافته‌اند . * ( وَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّما هُمْ فِي شِقاقٍ فَسَيَكْفِيكَهُمُ اللَّه وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ) * - 137 نيشابورى : در اين توصيف مخالفين اشاره است بكمال دشمنى آنها كه با نيّت سوء و انتظار پيش آمدهاى بد براى مسلمين و پيغمبر هستند . از اين جهت خداوند وعده‌ى آسايش داده و به آن وعده وفا شد در جنگ خيبر و كشتن بنى قريظه و در بدر شدن بنى

--> ( 1 ) يعنى خدا ايمان دارم و به آنچه در قرآن است تسليم هستيم .